Over Tao

Tao - Macro kosmos / Micro kosmos

Tao is één enkel alomvattend symbool in de Chinese taal. De betekenis wordt begrijpelijk als we één woord in het Nederlands zouden kiezen en dat zouden maken tot het woord dat alle andere woorden betekent.

Tao is de oude Chinese filosofie waarin Traditionele Chinese Geneeswijze (TCG) haar oorsprong vindt. De Taoïsten probeerden altijd te begrijpen wat er in het lichaam omging. Daarbij maakten ze vergelijkingen met wat er gebeurde in de natuur en in de kosmos. Zodra er buiten veranderingen plaats vonden, denk maar aan seizoenen, dan gebeurde er in het lichaam ook het één en ander. Zo werd de macro-kosmos en de micro-kosmos ontdekt.

Het is die stroom van veranderingen waar we geen vat op hebben die Tao wordt genoemd. Hoe meer vat we erop willen hebben, des te minder we begrijpen wat Tao is, omdat het niet te “vatten” is. He is het absolute zijn, meegaan in de stroom. Het is je pad, je weg volgen die je hebt te gaan. En zodra je er tegenin gaat, ondervind je problemen. Probeer maar eens een kurk onder water te duwen. Hoe dieper je duwt, hoe harder de kurk weer omhoog schiet, want de kurk kan niet onder water, kan er enkel op drijven.

Lao-tse, Confusius, Boeddha

Lao-tse is de auteur van het oudst bestaande boek over Taoïsme, de Tao Te Tsjing. In de afbeelding “De Azijnproevers” staat hij afgebeeld met twee andere manspersonen, Confusius en Boeddha. Confusius trekt een zuur gezicht bij het proeven van de azijn. Boeddha trekt een bitter gezicht bij het proeven van het zure vocht en Lao-tse heeft een glimlach bij het nemen van dezelfde vloeistof. De azijn wordt hier geassocieerd met het leven. Confusius is zuur omdat het heden niet in de pas loopt met het verleden en volgens hem is het menselijke bestuur op aarde niet in harmonie met de Hemelse Weg, het bestuur van het universum. Boeddha had een bittere smaak over het leven op aarde omdat de mens zich vervult met gehechtheid en begeerte. Deze twee eigenschappen zouden lijden voortbrengen. De wereld werd beschouwd als één met valkuilen, een ronddraaiend rad van pijn voor alle wezens. Het is daarom dat ze boven de “stoffelijke, materiële wereld” wilden uitstijgen om het Nirvana te bereiken. (Nirvana = verlichting, letterlijk ‘zonder wind’). Volgens Lao-tse kon de natuurlijke harmonie die vanaf het begin bestond tussen hemel en aarde door iedereen worden gevonden, op ieder willekeurig tijdstip. In zijn boek de Tao Te Tsjing stelde hij dat de aarde een afspiegeling is van de hemel, geregeerd door dezelfde wetten van de mensen. Hij meende dat hoe meer de mens ingreep in het natuurlijke evenwicht dat werd geregeerd door de universele wetten, hoe meer de harmonie zich terugtrok in de verte. Voor deze wijze was de wereld geen vallen zetten, maar een leermeester die waardevolle lessen leerde. De werkzame kracht die hij zag achter alles in de hemel en aarde noemde hij Tao, ‘De Weg’

Aanbevolen Literatuur:

  • Tau te King / Lao Tze vertaald doro Carolus Verhulst, ISBN 90-6271-617-2, Mirananda uitgevers

  • De Tao Te King voor ouders, opvoeden met Lao Tze, ISBN 90 230 1047 7, Uitgeverij Becht Haarlem

  • De Chinese Gnosis, commentaren op de Tao Te King, Rozenkruispers Haarlem, ISBN 90 6732 022 6

  • Zeven Zoekers naar de Tao, een klassieke Chinese vertelling uit de serie “Mystieke verhalen”van Ankh-Hermes bv.

  • Zwervend met Zhuang Zhi / René van Ransdorp

  • http://www.innerned.org
  •   Bekijk dit artikel in PDF-formaat Druk artikel af Verstuur artikel

    Foto's